Bernhard Recker

Bernhard Recker (* 18. Juni 1939 in Ahlen) ist ein deutscher Politiker (CDU). Er war vom 1

United States Away ALTIDORE 17 Jerseys

United States Away ALTIDORE 17 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Juni 1995 bis 2012 Abgeordneter des Landtags von Nordrhein-Westfalen.

Recker machte im Jahr 1961 das Abitur und absolvierte im Anschluss bis 1964 ein Studium der Fächer Geschichte, Politik, Deutsch, Sport und Religion an der Pädagogischen Hochschule Münster. Im Jahr 1964 bestand er die Erste Staatsprüfung und 1967 die Zweite Staatsprüfung für das Lehramt an Volksschulen. Von April 1964 bis April 1968 war er als Lehrer an der Ludgeri-Schule in Ahlen tätig und von April 1968 bis Juli 1983 war er Lehrer an der Overberg-Hauptschule in Ahlen. Von Juni 1983 bis Mai 1995 war er Schulleiter an der Marien-Grundschule in Ahlen.

Recker ist seit 1974 Mitglied der CDU und war von 1987 bis 1992 stellvertretender Vorsitzender der CDU in Ahlen. Seit 1989 ist er stellvertretender Vorsitzender des CDU-Kreisverbandes Warendorf. Er gehört seit 1974 bis heute ununterbrochen dem Rat der Stadt Ahlen an, wo er seit 1993 Fraktionsvorsitzender ist

Los Angeles Galaxy Home GONZALEZ 4 Jerseys

Los Angeles Galaxy Home GONZALEZ 4 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Von 1989 bis 1994 war er erster stellvertretender Bürgermeister der Stadt Ahlen. Er ist seit dem 1. Juni 1995 Abgeordneter des Landtags von Nordrhein-Westfalen, wo er seit 1997 schulpolitischer Sprecher der CDU ist

United States Home JOHNSON 23 Jerseys

United States Home JOHNSON 23 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Seit Juni 2000 ist er auch stellvertretender Fraktionsvorsitzender der CDU-Landtagsfraktion in Nordrhein-Westfalen. Außerdem ist er ordentliches Mitglied im Sportausschuss des Landtages. Seit 1997 ist er Mitglied im Bundesfachausschuss der CDU für den Bildungsbereich und seit 2004 Sprecher und Koordinator der CDU aller Bundesländer im Bildungsbereich. Seit dem Dezember 1976 ist er Mitglied der CDA und seit Januar 1965 des Verbandes Bildung und Erziehung. 2012 wurde Recker nicht erneut als Landtagskandidat der CDU für die Landtagswahlen 2012 aufgestellt.

beim Landtag Nordrhein-Westfalen

Francisco Ríos González

Francisco „El Pernales“ Ríos González (ur. 23 lipca 1879 w Estepie w prownicji Sewilla, zm. 31 sierpnia 1907) – hiszpański przestępca, bandyta, rozbójnik, jeden z grasujących na ówczesnych prownicjach Hiszpanii bandoleros.

Jego rodzicami byli Francisco de Paula José Ríos González, rolnik i wyrobnik, oraz Josefa Gonzáles Cordero. Wychowywał się w skrajnie trudnych warunkach mieszkaniowo-finansowych na obrzeżach miasteczka, a z powodu ówcześnie wysoko mierzącego w tamtej okolicy wskaźnika bezrobocia ojciec Francisco w celu zdobycia pożywienia imał się działalności przestępczej. Posuwał się do kradzieży oliwek, migdałów i owoców z cudzych pól, a także parał się kłusownictwem w celu dostarczenia rodzinie mięsa. Od zaledwie dziesiątego roku życia Francisco towarzyszył ojcu w drobnozłodziejskich eskapadach, dzieląc wraz z nim nienawiść do sytuacji panującej w kraju, zamożnych osób o wielkich majątkach oraz funkcjonariuszy Guardia Civil. Z tymi ostatnimi Francisco starszy popadł w konflikt rozpoczęty, kiedy został brutalnie pobity przez nich podczas jednej ze swoich kradzieży. W tym czasie Francisco młodszy utrzymywał przyjazne stosunki z estepskim lekarzem, który pomagał mu materialnie oraz udzielał darmowych lekcji czytania i pisania, jednak Francisco starszy został ostatecznie zabity przez policjanta, który po przyłapaniu złodzieja na występku pobił go, zadając mu śmiertelne rany. Zmarł po kilkudniowej agonii, co sprawiło, że Francisco młodszy zdecydował się na porzucenie rodzinnej miejscowości. Od tej pory prowadził życie awanturnika i podróżnika, czerpiąc pieniądze z drobnozłodziejskiej działalności i odwiedzając różne tawerny i bary, gdzie oddawał się bójkom. To wszystko w połączeniu z prowadzeniem przezeń rozbójnickiego procederu otoczyło go już w wieku 21 lat (w 1900) niesławą w całej okolicy, sięgającą bowiem również poza Sewillę.

Usiłując znaleźć sobie uczciwe zajęcie, podjął się pracy przy wypasie bydła, lecz zrezygnował z tego zajęcia i dołączył do bandy El Vivillo. Po jego wyjeździe do Argentyny postanowił założyć własną bandę przestępczą. Na jej czele dokonywał napadów i gwałtów, dopuszczał się kradzieży oraz znęcał się nad ofiarami jego przestępstw, upokarzając ich, torturując, szantażując i porywając. Najczęściej realizował swój proceder poprzez grabieże, ale stosował także metody pojmania i żądania okupu w zamian za uwolnienie ofiary. Owe zbrodnie zapewniły mu wielkie zyski oraz rozgłos w Sewilli i Kordobie. W 1907 w okolicach Villanueva de Córdoba podczas jednego z napadów jeden z członków bandy – Antonio López Martín – zginął, a sam Francisco Rios został ranny, zdołał jednak zbiec i szybko powrócić do zdrowia, po czym kontynuował przestępczą działalność. Po śmierci Antonio Lópeza jego miejsce zajął Antonio Jiménez zwany El Niño del Arahal, razem z którym zaczął napadać na domostwa posiadaczy ziemskich. Jednocześnie szczodrze dzielił się swoimi łupami z biedną ludnością z powodu pielęgnowania pozytywnego wizerunku i niemożności dłuższego przetrzymywania pieniędzy dla własnych celów, wynikającej z koczowniczego trybu życia Riosa. Coraz częściej skłaniał się jednak ku porywaniu ludzi i żądaniu za nich okupu, dzięki czemu stawał się właścicielem sporych sum pieniężnych, a w razie odmowy wypełnienia okupu mordował uprowadzoną osobę, nawet, jeżeli była ona dzieckiem.

Dwu członków jego rodziny – El Chorizo (domniemany biologiczny ojciec Francisco) i El Soniche – zostało zamordowanych przez niejakiego El Macareno. W młodości Rios towarzyszył im obu, będąc świadkiem ich agonii na skutek otrucia przez El Macareno, który zaprosił ich na posiłek złożony z zatrutej paelli. On sam również spożył fałszywą paellę, lecz w ciągu trzech dni zdołał wytrzymać działanie trucizny i przeżyć. Lata po tym wydarzeniu Francisco schwytał El Macareno i kazał mu wybrać rodzaj śmierci. Gdy ten podjął decyzję o broni białej, Francisco spełnił jego prośbę, lecz przedtem poddał go okrutnym torturom.

Mimo przeciętnych walorów w powierzchowności Francisco Rios prowadził bujne życie erotyczne utrzymując znajomość z wieloma kochankami (niektóre zmuszał do współżycia seksualnego gwałtem), takimi jak Maria de las Nieves Caballero: w Boże Narodzenie 1901 wzięli ślub, po czym doczekali się narodzin dwóch córek, lecz w 1904 zostawił rodzinę, by realizować rozbójniczą działalność. Inną kochanką była modelka Maria zwana la Negra, która w 1907 urodziła mu syna.

Na skutek wytężonych wysiłków w śledztwie, jakie prowadziła Guardia Civil, bandzie El Pernalesa groziło rozproszenie z powodu chęci jej członków do ucieczki do Argentyny. Skierowali się więc pod wodzą Francisco Riosa do portu w Walencji w celu wypłynięcia do Ameryki Południowej, lecz w 1907 zlokalizowano ich w Linares. Udało im się uciec, lecz pościg trwał i namierzano ich epicentrum Sierra Morena, w Puerto de Aceiteros. Ponownie wymykali się sprawiedliwości, przenosząc się do Sierra de Alcatraz, lecz ściągnęli na siebie uwagę miejscowego leśniczego, który powiadomił o Francisco Riosie policję z Guardii Civil. Zorganizowała ona ekipę pod wodzą Juana Haro Lópeza, która dopadła bandytów drzemiących w Sierra Alcatraz. Mimo błyskawicznego otrząśnięcia się z zasadzki El Pernales ii jego bandyci zostali ostatecznie dogonieni w Arroyo de Tejo, gdzie Francisco Rios podjął ostatnią próbę ucieczki, po której niepowodzeniu rozpoczęli strzelaninę z oddziałami policji. El Nino del Alahar został zabity strzałem w serce, zaś El Pernales poniósł śmierć od dwu strzałów. Zwłoki martwych bandytów przewieziono do miasteczka Alcatraz, gdzie zostały wystawione na widok publiczny jako ostrzeżenie przed pójściem w ich ślady.

Istnieje legenda, według której przydomek El Pernales przywłaszczył sobie inny złoczyńca, który podobno sam zginął w 1907, a prawdziwy Francisco Rios wyemigrował do Meksyku w towarzystwie swego przyjaciela Fuentesa, gdzie miał umrzeć mając około 30 lat na zapalenie płuc. Jego postać była przedstawiana w różny sposób: od przypisywania mu najgorszych wad i malowania jego obrazu w najczarniejszych barwach, który to wizerunek pokutuje zwłaszcza w Andaluzji, do czynienia z niego bohatera romantycznego, który zabierał bogatym i dawał biednym

Real Madrid Club de Fútbol Home BALE 11 Jerseys

Real Madrid Club de Fútbol Home BALE 11 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.

Franz Bopp

Franz Bopp (Mainz, 14 september 1791 – Berlijn, 23 oktober 1867) was een Duitse taalkundige die een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de vergelijkende studie van Indo-Europese talen.

Na vier jaar intensieve studie in Parijs verscheen Bopps eerste publicatie in 1816, getiteld Über das Conjugationssystem der Sanskritsprache in Vergleichung mit jenem der griechischen, lateinischen, persischen und germanischen Sprache (Over het vervoegingssysteem van het Sanskriet in vergelijking met het Griekse, Latijnse, Perzische en Germaanse systeem). Als eerste probeerde Bopp in dat werk door middel van reconstructie de gemeenschappelijke oorsprong van grammaticale structuren in die verschillende talen te achterhalen.

In de periode 1833-1852 verscheen een nog bredere, zesdelige studie van Bopp, genaamd Vergleichende Grammatik des Sanskrit, Zend, Griechischen, Lateinischen, Litthauischen, Altslawischen, Gotischen und Deutschen (Vergelijkende grammatica van het Sanskriet, Avestisch, Grieks, Latijn, Litouws, Oud-Slavisch

United States Away BROOKS 6 Jerseys

United States Away BROOKS 6 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, Gotisch en Duits)

Argentina Home PASTORE 18 Jerseys

Argentina Home PASTORE 18 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.

Moxostoma macrolepidotum

Moxostoma macrolepidotum

Moxostoma macrolepidotum, engl. Shorthead Redhorse, gehört zur Familie der Saugkarpfen.

Moxostoma macrolepidotum kommt im mittleren und nördlichen Nordamerika vor. Ursprünglich ist die Art im Bereich der Großen Seen, in der kanadischen Hudson Bay, im Mississippi River und im Sankt-Lorenz-Strom beheimatet. Sie leben von den kanadischen Provinzen Québec und Alberta bis nach Alabama und Oklahoma im Süden der USA. Ein weiteres Verbreitungsgebiet sind die Gewässer der Ostküste bis zum Santee River in South Carolina. Man findet die Fischart in unterschiedlichen Habitaten, wie beispielsweise im Hudson River bei New York, das Flusssystem des Embarras River in Illinois oder der Lake Texoma Stausee und Red River in Grayson County, im nördlichen Texas. Sie können sowohl in klaren kühlen Gewässern als auch in durch Sedimentation eingetrübten wärmeren Gewässern leben. Die Spezies gilt daher als „Habitat-Generalist“. M. macrolepidotum bevorzugt große Flüsse und Seen als Lebensraum.

Moxostoma macrolepidotum wird bis ca. 75 Zentimeter lang und 3,9 Kilogramm schwer. Wie der englische Name Shorthead Redhorse andeutet ist der Kopf kurz, bei Exemplaren über 19 cm macht er etwa 20 % der Standardlänge aus. Das hintere Ende der Unterlippe ist fast gerade, die Falten der Unterlippe werden durch Querfurchen unterbrochen. Der Rücken ist oliv hellbraun, die Seiten oliv gelblich und kupfer- oder silberfarben überhaucht, die Unterseite weiß oder gelblich. Die konkave bis sichelförmige Rückenflosse weist 12 bis 13 Flossenstrahlen auf, die große Schwanzflosse ist moderat gegabelt. Der distale Rand der Schwanzflosse ist in der Regel dunkelrot, die Bauchflossen und die Afterflosse variieren von weiß bis blass orange. Entlang der Seitenlinie befinden sich gewöhnlich 42 bis 44 Schuppen.

M. macrolepidotum sucht überwiegend in Grundnähe Nahrung und ernährt sich dabei von Kleintieren und pflanzlichem Material. Die Fische können maximal 17 Jahre alt werden. Geschlechtsreif werden die Tiere nach 2,5 bis sechs Jahren, abhängig von der jeweiligen Wassertemperatur ihres Lebensraumes. Zur Laichzeit, im Frühjahr (März bis Juni) bei steigendem Wasser, suchen die Fische kleinere Fließgewässer auf und laichen über Kies- oder Felsgrund ab. Abgelaicht wird bei Wassertemperaturen zwischen 7 und 16 °C. Die Rogner (Weibchen) können dabei zwischen 18.000 bis 44

Chile Home JARA 18 Jerseys

Chile Home JARA 18 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.000 Eier produzieren.

M. macrolepidotum ist trotz seines grätenreichen Fleisches ein Sportfisch. Im Ökosystem nordamerikanischer Gewässer ist die Art wichtiger Beutefisch für Hechtarten wie Muskellunge und Hecht. Jungfische von M. macrolepidotum dienen Hechten, Glasaugenbarschen und Schwarzbarschen als Nahrung.

Der Bestand von M. macrolepidotum gilt als nicht gefährdet, ist jedoch durch gewässerbauliche Maßnahmen teilweise beeinträchtigt. Staudämme, die auch die Wanderwege von Lachsen und Forellen behindern, machen es auch M. macrolepidotum unmöglich, zu seinen Laichgewässern zu gelangen. M. macrolepidotum ist dabei jedoch weniger sensitiv als andere Saugkarpfenarten. Die Spezies reagiert dagegen sehr empfindlich auf chemische Gewässerverschmutzung, sei es aus kommunalem Abwasser oder industriellen Rückständen. Besonders das Insektizid Chlordan wirkt sich stark negativ auf die Population von M. macrolepidotum aus.

de Havilland DH 104 Dove

de Havilland DH.104 Dove var et britisk to-motors kort-distanse passasjerfly, konstruert og bygget av de Havilland umiddelbart etter andre verdenskrig, da fabrikken igjen kunne satse på sivil flyproduksjon,

Flyet var en etterføger til fabrikkens førkrigs-model, den to-motors to-dekkeren de Havilland Dragon Rapide som var en av den britiske flyindustris mest vellykkede passasjerfly på 1930-tallet.

Produksjonen av Dove og dets mange varianter omfattet 388 sivile Dove Dessuten ble en militære variant, Devon C.2 og Sea Devon også bygget i henholdsvis 127 og 13 eksemplarer. Med plass til åtte passasjerer viste flyet seg snart å være for lite for flytrafikken på 1950-tallet og de Havilland bygget en større

Real Madrid Club de Fútbol Away CARVAJAL 15 Jerseys

Real Madrid Club de Fútbol Away CARVAJAL 15 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, men ellers nær identisk maskin med fire motorer, de Havilland DH 114 Heron som kunne romme 15 passasjerer. Dove fløy første gang 25. september 1945. Produksjonen opphørte på midten av 1960-tallet. Det var da blitt bygget i 542 eksemplaer.

Dove ble bygget i flere militære versjoner ; Den sivile utgaven ble også bygget som en Executive versjon, som forretningsfly for indusrtibedifter

Flyet ble solgt til 17 større og mindre flyselskaper. De fleste eksisterer ikke i dag.

Kjente selskaper som har benyttet Dove:

Amoc

Amoc dahjege Mikkâl Antti Morottaja lea anáraš ráp-artista (ráppejeaddji) gii „ráppe“ anárašgillii. Son lea riegádan juovlamánu 24. beaivve 1984 ja lea eret Anáris. Son logai media Sámi oahpahusguovddážis Anáris. Miessemánu 9. 2007 Amoc oaččui Eurohpá nuoraid dán jagi nuorra eurohpálaš -bálkkašumi.

Mikkâl Morottaja lea máilmmi vuosttas anárašgillii „ráppejeaddji“ artista. Son geavaha dáiddárnama Amoc, mii boahtá sániin Aanar master of ceremony (Anára seremoniameaštir). Mikkâl álggahii ráppet suomagillii jo badjedásis, muhto molssoi giela anárašgillii daningo hálidii ahte olbmot besset gullát dan.

Su bihttá Val moonam taan cooda (Vel manan dán čađa) lei máilmmi vuostas anárašgielat ráp-bihttá ja dat almmustuvai Mikseri.net-interneahttasiidduin. Doppe almmustuvai maid nubbi bihtá Kolle Aksu, mii gulloi maid Suoma stuorámus mediain Sámi álbmotbeaivve áigge jagis 2005.

Amoc vuosttas cd-single Šaali almmustuvai juovlamánu 13. beaivve 2006. Guovvamánu 6 Pentagram Necklace. beaivve 2007 almmustuvai Amoc vuosttas album Amok-kaččâm, man almmustahtii Tuupa Records Oy ja goasttidii Anárašgiela searvi

New Yorkbulls Away ANY NAME 00 Jerseys

New Yorkbulls Away ANY NAME 00 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Skierus leat maid mielde Guerra Norte, sámiartista Wimme ja nubbi anárašgillii ráppejeaddji Ružže.

Amoc lea mielde maid Guerra Norte-nammasaš ráp-joavkkus.

Loi de probabilité marginale

En théorie des probabilités et en statistique, la loi marginale d’un vecteur aléatoire, c’est-à-dire d’une variable aléatoire à plusieurs dimensions, est la loi de probabilité d’une de ses composantes. Autrement dit, la loi marginale est une variable aléatoire obtenue par „projection“ d’un vecteur contenant cette variable.

Par exemple, pour un vecteur aléatoire






(



X



1




,



X



2




,



X



3




)





{\displaystyle \scriptstyle (X_{1},X_{2},X_{3})}


, la loi de la variable aléatoire







X



2







{\displaystyle \scriptstyle X_{2}}


est la deuxième loi marginale du vecteur.

Pour obtenir la loi marginale d’un vecteur, on projette la loi sur l’espace unidimensionnel de la coordonnée recherchée. La loi de probabilité de la i-ème coordonnée d’un vecteur aléatoire est appelée la i-ème loi marginale. La loi marginale








P




i







{\displaystyle \scriptstyle \mathbb {P} _{i}}


de







P






{\displaystyle \scriptstyle \mathbb {P} }


s’obtient par la formule :

Soient






X





{\displaystyle \scriptstyle X}


et






Y





{\displaystyle \scriptstyle Y}


deux variables aléatoires de l’espace probabilisé






(


Ω



,





E




,



p


)






{\displaystyle \scriptstyle (\Omega ,\,{\mathcal {E}},\,p)\,}


vers l’espace mesurable






(


F


,





F




)





{\displaystyle \scriptstyle (F,\,{\mathcal {F}})}


et






B








F







{\displaystyle \scriptstyle B\in {\mathcal {F}}}


.

Les lois de probabilité marginales du vecteur aléatoire






Z


=


(


X


,


Y


)





{\displaystyle \scriptstyle Z=(X,Y)}


sont les lois de probabilité de






X





{\displaystyle \scriptstyle X}


et de

Chile Home ISLA 4 Jerseys

Chile Home ISLA 4 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.org/1998/Math/MathML“>





Y





{\displaystyle \scriptstyle Y}


. On traite ici celle de






X





{\displaystyle \scriptstyle X}


(la méthode est la même pour celle de






Y





{\displaystyle \scriptstyle Y}


). D’après le théorème des probabilités totales, elle est liée à la loi de probabilité conditionnelle :

Si






Y





{\displaystyle \scriptstyle Y}


est une variable aléatoire discrète à valeurs dans un ensemble dénombrable






S






F





{\displaystyle \scriptstyle S\subset F}


, alors :

C’est notamment le cas quand






S





{\displaystyle \scriptstyle S}


est fini. En notant







y



1




,







,




y



n







{\displaystyle \scriptstyle y_{1},\,\dots ,\,y_{n}}


ses valeurs et








P




X


,


1




(


B


)


,







,





P




X


,


n




(


B


)





{\displaystyle \scriptstyle \mathbb {P} _{X,1}(B),\,\dots ,\,\mathbb {P} _{X,n}(B)}


les probabilités








P




X


,


Y




(


B


,


{



y



1




}


)


,







,





P




X


,


Y




(


B


,


{



y



n




}


)





{\displaystyle \scriptstyle \mathbb {P} _{X,Y}(B,\{y_{1}\}),\,\dots ,\,\mathbb {P} _{X,Y}(B,\{y_{n}\})}


, la loi de probabilité devient :

Les lois marginales d’une loi absolument continue s’expriment à l’aide de leurs densités marginales par les formules :







f



Z







{\displaystyle \scriptstyle f_{Z}}


est les densité de probabilité du vecteur






Z





{\displaystyle \scriptstyle Z}


.

De manière plus générale, si






X





{\displaystyle \scriptstyle X}


et






Y





{\displaystyle \scriptstyle Y}


sont des variables aléatoires absolument continues, de densité de probabilité conjointe







f



(


X


,


Y


)







{\displaystyle \scriptstyle f_{(X,Y)}}


par rapport à une mesure





σ





{\displaystyle \sigma }


-finie





μ





{\displaystyle \mu }


sur






(


F


,





F




)





{\displaystyle \scriptstyle (F,\,{\mathcal {F}})}


, alors :